Rodzina w perspektywie systemu

Rodzina w perspektywie systemu

30 kwietnia 2019 0 przez jakub

Rodzina to podstawowa komórka społeczna. To właśnie w niej rozwija się każde nowe życie, ustalane są wspólne wartości i dążenia. Poprzez system rodzinny i jego powiązania młode osoby uczą się dojrzałego pełnienia ról związanych z płcią, statusem i przyjmują obowiązujące w systemie wartości.

Rodzina jako system

System to złożony zbiór elementów, których zadaniem jest wspólne stworzenie jednej i spójnej całości. W psychologicznym rozumieniu, rodzina jest systemem, który determinują biologiczne, emocjonalne i społeczne związki między poszczególnymi osobami. Rodzina posiada unikalny własny świat, organizację życia codziennego i własną historię.

Człowiek oczywiście może pełnić określone role w obrębie jednego, jak i wielu systemów. Rodzic w systemie własnej rodziny pełni rolę opiekuna potomstwa, jednocześnie w szerszym spojrzeniu sam jest dzieckiem własnych rodziców. Granice te nie są sztywne i często się przenikają.

Cechy systemu rodzinnego

Każdy system, w którym występują ludzie można scharakteryzować pewnymi cechami:

  • Granice – systemy posiadają ustalone granice. Mogą być one wewnętrzne (pomiędzy członkami) i zewnętrzne (system vs reszta świata). Prawidłowo ukształtowane granice są wyraziste i elastyczne. Stanowią więc jasny punkt odniesienia i normują wzajemne relacje, wykazując jednocześnie gotowość do koniecznych zmian.
  • Koalicje i interakcje – w rodzinie oprócz pełnienia różnych ról, ludzie często wchodzą w komitywę z innymi członkami systemu. Jest to naturalne zjawisko. Najlepszym przykładem może być relacja ojca i matki w odniesieniu do wychowania dzieci. Muszą oni stworzyć tylko im dostępną nić porozumienia, która będzie skutkowała konkretnym stylem wychowawczym.
  • Mity i opowieści rodzinne – jest to zbiór powiedzeń i przekonań, które nie muszą mieć uzasadnienia w faktach, ale powtarzane są często przez członków rodziny. Służą one zachowaniu homeostazy całego systemu. Przybierają postać twierdzeń takich jak: “u nas w rodzinie nie ma rozwodów”, czy “w naszej rodzinie dzieci są na pierwszym miejscu”

Podejście systemowe jest często stosowanym w terapii psychologicznej. Pozwala spojrzeć na problem jednostki z bardziej ogólnej perspektywy jej relacji i związków z członkami rodziny.