Opowiem Ci bajkę jak kot palił fajkę…

Opowiem Ci bajkę jak kot palił fajkę…

1 maja 2019 0 przez jakub

Wydawać by się mogło, że rola narratora zamyka się jedynie między pierwszą, a ostatnią stroną książki. Okazuje się jednak, że każdy z nas, jako członek rodziny staje się twórcą lub odtwórcą opowieści. Czym są rodzinne narracje i jaką pełnią funkcję dla jej członków? Spieszymy z wyjaśnieniem!

Kim jest rodzinny narrator?

Możemy wyróżnić 3 rodzaje narracji:

  • narracje wielkie– teksty wzorcowe, należące do kanonu opowiadań powszechnie znanych w danej kulturze. Są one starannie przechowywane, nie ulegają modyfikacjom, nie są wrażliwe na aktualne trendy intelektualne. Mogą być to np. teksty sakralne. Dotyczą najważniejszych problemów egzystencjalnych i proponują rozwiązania zgodne z wartościami.
  • narracje średniego zasięgu– opowiadania istotne, ale nie ponadczasowe: dzieła literackie, filmy, teksty prasowe. O tym, czy dana narracja trafi do odbiorcy decydują aktualne trendy intelektualne, środowisko, moda, osobiste preferencje. Traktują one zazwyczaj o aktualnych problemach nurtujących życie społeczne.
  • narracje małe– opowieści codzienne, które słyszy i tworzy każdy człowiek. W kontekście rodziny tworzą płaszczyznę wiedzy wspólnej na temat rodziny każdego z jej członków i wspólnego świata życia. Zawierają w sobie system wartości, jakim należy się kierować, oceniając zachowanie własne i innych. To najbardziej funkcjonalna część systemu, ponieważ są one stale konfrontowane z problemami i podejmowanymi decyzjami.

Czym są rodzinne narracje?

Na zawartość treści rodzinnych narracji może mieć wpływ zarówno historia dwojga osób i ich dzieci, historia przeszłych pokoleń jak i tradycja z jaką dana rodzina się identyfikuje. Wartości wyrażające się w organizacji życia rodzinnego i w opowieści o tym życiu, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Zarówno wiedza o rodzinie, jej historii i osobach, które ją tworzą w dużej mierze pochodzi od innych. Duża część wiedzy autobiograficznej wywodzi się z opowieści rodziców, dziadków, czy też innych bliskich. Treść narracji pozostaje pod silnym wpływem aktualnej sytuacji psychologicznej narratora oraz naturalnych etapów rozwoju rodziny i związanych z tym wyzwań. Narracje same w sobie pełnią przede wszystkim funkcję spajającą w odniesieniu do jej członków. Dodatkowo pozwalają budować poczucie tożsamości, dzięki świadomości czym nasza rodzina wyróżnia się na tle innych.