21 października 2021

Zawsze próbowałem odpowiadać na pytania moich dzieci — dopóki nie były nastolatkami

Zanim 15 lat temu urodziłam swoje pierwsze dziecko , wyobrażałam sobie moją matkę jako kochającą i cierpliwą, zawsze spokojnie udzielającą odpowiedzi na każde z pytań mojego dziecka. Wszystkie książki i czasopisma, które czytałem (nie artykuły internetowe, bo to było zanim słowo „ google ” stało się czasownikiem * szloch *) omawiały, jak dzieci nieustannie pytają „dlaczego” i jak to było naszym zadaniem jako ich rodzica, aby zawsze próbować odpowiadać dlatego."

Jeśli nie odpowiesz na wszystkie pytania swojego dziecka, a przynajmniej powiesz mu, jak może samodzielnie znaleźć odpowiedzi, zmiażdży to jego naturalną ciekawość i zmiażdży jego dusze, aż nie pozostanie nic poza smutnymi, ściekającymi kroplami płynnej smoły.

Jasne, odpowiadanie na milion pytań dziennie jest denerwujące i wyczerpujące, ale chciałeś macierzyństwa, prawda? Więc wyssij to i odpowiedz na ich pytania! Nie chcesz, żeby twoja samolubna potrzeba okazjonalnej chwili ciszy zrujnowała twoje dzieci, prawda?

Więc naprawdę spodziewałem się, że będę typem rodzica, który zawsze będzie cierpliwie odpowiadał na każde pytanie, które moje dziecko rzuciło we mnie, przez cały czas. Spokojnie wyjaśniałbym moje rozumowanie dla różnych domowych zasad. Współpracowałem z nimi, aby znaleźć odpowiedzi na pytania, na które nie miałem gotowej odpowiedzi. Nigdy, przenigdy nie uciekałbym się do autorytarnego i bluźnierczego „ponieważ tak powiedziałem”.

Ale ostatnio słyszę, jak od czasu do czasu wyłączam pytanie „dlaczego” mojego 15-latka. To wspaniały dzieciak i mam szczęście, że jestem jego mamą, dosłownie umarłabym za niego, bla bla bla, wszystkie te zastrzeżenia. Uwielbiam go.

A poza tym zaczął mnie zadręczać „dlaczego” jako metody wyniszczania mnie, kiedy czegoś chce, ale już mu odmówiłem. Kiedy książki i czasopisma kazały mi zawsze odpowiadać na pytanie mojego dziecka „dlaczego”, sformułowali scenariusz jako pierwszoklasistka o oczach szczeniaka, która była ciekawa, jak działa świat. Nie ostrzegali mnie, że moje dzieci staną się nastolatkami i będą próbowali wykorzystać moją gotowość do odpowiedzi przeciwko mnie.

Mój 15-letni syn ostatnio uciekał się do naciskania i naciskania ze swoim „dlaczego”. Najnowszym przykładem było „DLACZEGO YYY nie mogę siedzieć przy komputerze przez cały dzień?” Zadawał to pytanie w rutynowym okresie dnia, w którym on i jego 11-letnia siostra nie mają wstępu na ekrany. Dostają mnóstwo czasu na ekranie, ale mam kawałek dnia, w którym wymagam od nich, aby znaleźli coś innego do roboty. Powiedziałem im dlaczego. Oboje znają wszystkie powody, dla których nie jest dobrze wpatrywać się w ekran przez cały pieprzony dzień.

Zwykle nie odpychają. Ale w tym szczególnym dniu mój syn tego nie czuł. Zapytał, dlaczego nie może nadal być na ekranach. Zapytał, dlaczego to tak wielka sprawa być na ekranach dosłownie przez cały dzień? Przypomniałem mu o niektórych powodach – zdrowie psychiczne, nasze mózgi potrzebują różnych rodzajów stymulacji, które nie są dobre dla oczu itp.

Za każdym podanym przeze mnie powodem następowało kolejne „Dlaczego?” Swoje pytania formułował z aurą szczerej ciekawości, jakby szczerze chciał poznać powody, „dlaczego” zbyt długi czas przed ekranem może mieć wpływ na zdrowie psychiczne danej osoby, „dlaczego” nasze mózgi potrzebują różnych rodzajów stymulacji, „dlaczego” nie jest dobre dla twoich oczu („moje oczy i tak są do bani, kogo to obchodzi?”).

To nie było ciekawskie dziecko próbujące zrozumieć głębsze znaczenia kryjące się za granicami, które stworzyłem. To był nastolatek, który próbował postawić na swoim.

Po udzieleniu odpowiedzi na kilka jego „dlaczego”, powiedziałem mu, że jest mile widziany w wyszukiwaniu w Google wielu badań, które dostarczyłyby odpowiedzi na wszystkie jego pytania. Oczywiście, powiedziałem mu, że będziesz musiał poczekać, aż następnym razem będziesz mógł na ekranach przeprowadzić te wszystkie badania. Jęknął i poddał się.

Zwykle jako rodzic czujesz, że jesteś po tej samej stronie, co Twoje dziecko. Doświadczanie cudu życia ich oczami, dzielenie się ich radościami i rozczarowaniami, chodzenie dla nich, gdy jest to konieczne i uczenie ich, jak bić się dla siebie.

A czasami czujesz się jak na ringu bokserskim, w przenośni powalając się nawzajem, aż jedno z was zostanie okrzyknięte zwycięzcą. Wygrałem tę rundę. Tak, wiem, że to trochę małostkowe. Ale wiem też, że moje dziecko próbowało mną manipulować i pokazałem mu, że nie jestem osobą, którą można manipulować. Ale dobra próba.

Przed-rodzicowa ja miałam dobre intencje, przysięgając, że będę cierpliwą odpowiedzią na nieustanne pytania. I głównie staram się odpowiadać na pytania moich dzieci, szczególnie w odniesieniu do granic, które wyznaczyłem. Rozumieją, że każdy wybór, jakiego dokonuję jako rodzic, ma na celu ich dobre samopoczucie – zdrowie, szczęście, bezpieczeństwo, sukces. Wiedzą, że moje zasady nie są arbitralne. Wiedzą nawet, że moim celem jest bycie autorytatywnym, a nie autorytarnym.

Ale przed-rodzic nie zdawałem sobie sprawy, że dzieci nie zawsze są anielskimi gąbkami informacyjnymi, niewinnie próbującymi zrozumieć tajemnice świata swoim „dlaczego”. Czasami są manipulującymi nastolatkami. Czasami próbują wykorzystać przeciwko tobie twoje delikatne techniki rodzicielskie.

Dzieci są mądre, a częścią ich normalnego i naturalnego rozwoju jest to, że testują granice i próbują dowiedzieć się, kto dokładnie kontroluje. Nie dlatego, że są przyszłymi psychopatycznymi seryjnymi mordercami, ale dlatego, że są ludźmi, a ludzie czasami testują się nawzajem. I to jest w porządku.

Tak więc, chociaż przed-rodzic dla mnie chciał dobrze, doświadczony rodzic ja zdał sobie sprawę, że nic w rodzicielstwie nie jest czarno-białe, żadna zasada nie jest twarda i szybka, a twoje dzieci zawsze znajdą sposób, aby cię zaskoczyć. A czasami trzeba znaleźć sposób, by od razu ich zaskoczyć.

Wpis „Zawsze starałem się odpowiadać na pytania moich dzieci — dopóki nie byli nastolatkami” pojawił się najpierw w Strasznej mamusi .

źródło

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *